توجیه نامه! برسد به دست من، و خدای من!

دروغ گناهه؟ گناهه دیگه! ماستم سفیده؛ دروغ مصلحتی چی میگه؟ ماست لبو مثلا، ماستی که صورتی شده هان؟ همون ماسته دیگه! تابلوئه داری خودتو گول میزنی، ولی سگ خور! بریم سر بحث خودمون! مصلحتِ چی اصلا؟ مصلحتِ کی؟ مصلحتِ من یا تو یا عرف یا شرع یا کوفت یا زهرمار؟ چرا دروغ مصلحتی گناه نیست؟ چون صورتی شده؟ مصلحت یعنی چی اصلا؟ مقابل مفسده؟ صلاحِ کار؟ شایستگی؟ دروغ مصلحتی رو کِی میگن؟ ضرر مالی و جانی و آبرویی و جنگ و چی و چی؟ ضرر عاطفی هم داریم؟ قطعا داریم! دروغ برای جلوگیری از یک ضرر، ضربه، اتفاق یا کوفتِ عاطفیِ بزرگ؟ هوم؟ قاعدتا باید داشته باشیم دیگه! تهش هیچ راهی برای اعتراف نداره؟ منظورم اصلا اعتراف در پیشگاه خدا و عالمانِ فلان و کشیشانِ بیسار نیست! منظورم اعتراف در پیشگاه کسیه که به دلیل جلوگیری از ضررِ بزرگ و جانکاه و روح خراش و بی پدر و مادرِ عاطفی بهش دروغ گفتیم! چرا دروغ گفتیم چون مجبوریم، چرا مجبوریم؟ جنگه مگه؟ یا مثلا پای آبرو و جان و مال و کوفتِ کسی وسطه؟ خیر! البته در مورد کوفت زیاد مطمئن نیستم؛